اگر گذرتان به خیابان وحشی بافقی کرمان رسید، در گوشه ای از خیابان نمای زیبای خانه قدیمی کرمانیان چشمهایتان را نوازش می دهد. این خانه به مدت 53 سال پناهگاه و مامن کودکان بی پناهی است که دست تقدیر آنها را از آغوش پرمهر مادر و دستهای نوازشگر پدر جدا کرده، اماقلبهای مهربان و دستانی پرسخاوت این نونهالان را در این خانه گردهم آورده فروغ حیات را در شبهای تار این کودکان روشن کرده و خانواده ای همدل تشکیل داده است.
