بـه نـام خـدای مهـربانـی هـا
خـانـه بچـه هـای کـرمانـیـان(ایتــام و …)
اگر گذرتان به خیابان وحشی بافقی کرمان رسید، در گوشه ای از خیابان نمای خانه زیبایی چشمهایتان را نوازش می دهد. این خانه بیش از 55 سال پناهگاه و مامن کودکان بی پناهی است که دست تقدیر آنها را از آغوش پرمهر مادر و دستهای نوازشگر پدر جدا کرده، اما قلبهای مهربان و دستانی پرسخاوت این نونهالان را در این خانه گردهم آورده فروغ حیات را در شبهای تار این کودکان روشن کرده و خانوادهای همدل تشکیل داده است.
مرحوم محمدحسین کرمانیان برای ما کرمانیها نامی آشناست. کریمی که با اینکه فرزندی نداشت کمر به خدمت همنوعان بسته بود و همواره به فکر رفاه و آسایش قشر محروم و بی بضاعت بود. دست سرنوست در روز دوم اردیبهشت ماه 1340 وی را از این دیار فانی جدا کرده و به دیار عرشیان و ملکوتیان پیوند داد.
وارثین ایشان که آنها نیز از تبار باران بودند با بنا نهادن خانه عشق و ایثار، خانه کرمانیان نام وی را برای همیشه در آسمان دل کودکان یتیم و بی سرپرست جاودانه کردند.
درود بر آنها و برقلوب سرشار از انفاق و ایثارشان، ذکر خیرشان در خیل عاشقان جاودانه باد.
با گذشت بیش از 55 سال از بنا نهادن این مرکز عشق و مهربانی خانه کرمانیان، دستهای سرد بسیاری از این کودکان با گرمی خانواده هایی جان گرفته که خالصانه و صادقانه در تلاشند که پذیرا و چتر حمایتی برای از بین رفتن موانع زندگی آنها شوند و نور یاری آنها و مهربانیشان به اندازه مهر پدر و مادر در دلهای کوچک آنها جاری شده است و تعدادی نیز به آغوش پرمهر خانواده بازگشته اند.
تعدادی از این نوگلان این خانه نیز به لطف و کرامت خداوند متعال به مدارج عالی رسیده اند.
در خاتمه واقفین محترم و مدیریت خانه کرمانیان آرزومندند که این خانه در هر عصر و زمان بعد از عنایات خداوندی از توجه و حمایت خیرین محترم برخوردار شده و با ارتقاء وضعیت اقتصادی خانه نوگلان بتوانند در ایجاد شعبه های آموزشی و حرفه آموزی جهت نیازمندان جامعه از جمله کودکان معلول جسمی و ذهنی اقدام نمایند و با حفظ حقوق ایتام و به کارگیری پرسنل متعهد و مسئول، به پرورش و تربیت اطفال یتیم پرداخته و مشمول عنایات خاصه خداوند متعال قرار گیرند.
امید است خداوند متعال به همه عزیزان توفیق عطا فرماید تا به خدمات خیرخواهانه خود بیشتر ادامه دهند.